در شبکه های اجتماعی همراه ما باشید

از موقعیت های اجتماعی می ترسم!

از موقعیت های اجتماعی می ترسم!

اختلال اضطراب اجتماعی یا فوبیای اجتماعی عبارت است از ترس شدید و دایمی از موقعیت هایی که در آنها فرد در جمع دیگران قرار می گیرد یا باید جلوی آنها کاری انجام دهد مثلا سخنرانی کند. این اختلال بسیار فراگیر است. افراد مبتلا به این اختلال از هرگونه موقعیت اجتماعی که فکر می کنند ممکن است در آن یک رفتار خجالت آور داشته باشند یا هر گونه وضعیتی که فکر می کنند در آن مورد ارزیابی منفی دیگران قرار می گیرند می ترسند و سعی می کنند از آنها دور باشند. در موقعیت های اجتماعی، اضطراب آنها آنقدر فراگیر است که DSM 5 نام عمومی تر اختلال اضطراب اجتماعی به آن داده است زیرا می تواند بعضی مشکلات فلج کننده دیگر مثل افسردگی و اعتیاد به مواد را پیش بینی کند. از خصوصیات بارز افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی این است که از خجالت زده شدن می ترسند و نگران هستند که دیگران آنها را افرادی مضطرب، ضعیف، دیوانه یا احمق بدانند. آنها از صحبت کردن در حضور دیگران می ترسند زیرا فکر می کنند مردم متوجه لرزش دست یا صدای آنها خواهند شد. یا ممکن است، به هنگام صحبت با دیگران، به شدت مضطرب شوند زیرا می ترسند که حرف زدن آنها و حرف هایشان مبهم و نامنسجم جلوه کند. آنها از خوردن، نوشیدن یا نوشتن در حضور دیگران خودداری می کنند.

معیار های اختلال اضطراب اجتماعی

  • A . ترس یا اضطراب شدید نسبت به یک یا چند موقعیت اجتماعی که در آن فرد در معرض توجه و دقت دیگران قرار می گیرد مانند : تعاملات اجتماعی (مثلا حرف زدن با دیگران)، تحت نظارت دیگران قرار داشتن (مثلا خوردن یا نوشیدن)، یا انجام کاری در جلوی دیگران (مثلا سخنرانی کردن).
  • B . فرد می ترسد که طوری عمل کند یا نشانه های اضطراب از خود بروز دهد که باعث شود مردم برداشت منفی از او داشته باشند (مثلا مسخره شود یا خجالت زده شود)
  • C . موقعیت اجتماعی تقریبا همیشه باعث ترس یا اضطراب می شوند.
  • D . فرد فعالانه تلاش می کند تا از موقعیت اجتماعی اجتناب کند یا مجبور می شود آنها را با ترس و اضطراب بسیار زیاد تحمل کند.
  • E . ترس یا اضطراب او با خطری که از طرف موقعیت اجتماعی موردنظر او را تهدید می کند تناسب ندارد.
  • F . ترس، اضطراب یا اجتناب موردنظر، پیوسته و مکرر است و معمولا 6 ماه یا بیشتر طول می کشد.
  • G . ترس، اضطراب یا اجتناب باعث می شود فرد به نابسامانی شدید و از لحاظ بالینی معنادار در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر جنبه های مهم زندگی دچار شود.
  • H . ناراحتی فرد را نمی توان به آثار مستقیم یک ماده یا یک عارضه پزشکی دیگر نسبت داد.
  • I . یک اختلال ذهنی دیگر نمی تواند علت مناسب تری برای این ناراحتی باشد.
  • J . اگر یک عارضه پزشکی دیگر وجود دارد ترس، اضطراب یا اجتناب موردنظر ربطی به این موضوع ندارد.

 

ریشه های اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی اختلالی بسیار شایع است. به همین علت عوامل موثر در این اختلال مورد بررسی قرار گرفته اند.

عوامل ژنتیک

شواهد نشان می دهد که عوامل ژنتیک در ایجاد اختلال اضطراب اجتماعی مهم هستند و از جمله فرایندهای خاص مربوط به این اختلال که عنصر ژنتیک دارند عبارتند از سلطه پذیری، اضطراب، اجتناب اجتماعی و بازداری رفتاری.  

عوامل رشدی

اختلال اضطراب اجتماعی چون در سنین نسبتا پایین تری ظاهر می شود احتمالا عوامل رشدی و تجربه های کودکی در آن تأثیر می گذارند. کودکانی که در خود فرورفته، گوشه گیر و ساکت هستند، بیشتر احتمال دارد به این اختلال مبتلا شوند. همچنین سبک تعامل والدین- فرزندان در دوران اولیه کودکی نیز می تواند در ایجاد فوبیای اجتماعی نقش داشته باشد. والدین کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، نسبت به والدین کودکان سالم روی فرزندان خود کنترل بیشتری دارند، مهربانی کمتری از خود نشان می دهند و رفتار آنها در جلوی دیگران زیاد خوب نیست. همچنین از خجالت دادن به عنوان روش تربیتی استفاده می کنند.

عوامل شناختی

روان شناسان معتقدند که چند فرایند شناختی وجود دارند که به نوعی باعث تداوم ترس از موقعیت های اجتماعی می شوند. اولا افراد مبتلا به فوبیای اجتماعی، در پردازش و تفسیر اطلاعات نوعی سوگیری دارند که باعث می شود درباره رویدادهای اجتماعی پیش بینی های بسیار منفی داشته باشند.افراد فوبیک اجتماعی، احتمال وقوع رویدادهای منفی اجتماعی را به میزان بیشتری نسبت به افراد عادی اعلام می کنند. ثانیا، افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی نسبت به افراد سالم، عملکرد خود در موقعیت های اجتماعی را بیش از حد بد و ناشیانه می دانند. طبق باورهای آنها موقعیت های اجتماعی، تهدید کننده و خطرناک هستند و رفتار آنها در جلوی جمع احتمالا غلط و ناشیانه خواهد بود. ثالثا، افراد مبتلا به این اختلال، پس از پایان موقعیت های اجتماعی، از رویدادهای آن پردازش افراطی به عمل می آورند که عبارت است از انتقاد شدید از عملکرد و اضطرابی که در آن شرایط داشته اند.

درمان

درمان های شناختی – رفتاری CBT در کاهش نشانه های اختلال اضطراب اجتماعی موثر می باشد. مانند مواجهه درمانی، آموزش مهارت های اجتماعی و بازسازی شناختی. در مواجهه درمانی، درمانجو به رغم استرسی که به او وارد می شود در یک موقعیت اجتماعی ترسناک باقی می ماند. این موقعیت می تواند یک موقعیت اجتماعی واقعی یا مصنوعی باشد و درمانگر نقش غریبه را ایفا می کند. آموزش مهارت های اجتماعی از جمله یادگیری مشاهده ای، فیدبک اصلاحی و تقویت مثبت به نقص های موجود در مهارت های بالینی که اغلب جزو ویژگی های افراد فوبیک اجتماعی هستند، می پردازد.  بازسازی شناختی نیز برای به چالش کشیدن و جایگزین کردن سوگیری های منفی در پردازش اطلاعات، خود سنجی های منفی از عملکرد اجتماعی و برای کاهش توجه متمرکز بر خود طراحی شده است.

برای درمان این اختلال از دارو درمانی نیز استفاده می شود.

 

منابع:

پنجمین راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی. DSM 5

گنجی. آسیب شناسی روانی.

 

مریم غلامی نژاد
نویسنده :مریم غلامی نژاد

مریم غلامی نژاد کارشناس ارشد روانشناسی بالینی هستم. علاقه زیادی به مطالب روانشناسی بخصوص در زمینه های اختلالات و آسیب های روانی کودک و بزرگسال دارم. خانواده درمانی و زوج درمانی از سایر موضوعات مورد علاقه من می باشد.

 




درباره ما

روان آسای سعی بر آن دارد که هر روز مطالب علمی و معتبر جدیدی در حوزه های روانشناسی، روانشناسی خانواده، روانشناسی نوجوان و روانشناسی کودک ارایه نماید، از اینکه همراهمان هستید بخود میبالیم.

 
کلیه حقوق این سایت متعلق به روان آسای میباشد.