در شبکه های اجتماعی همراه ما باشید

چرا کودکان لجبازی و نافرمانی می کنند؟

چرا کودکان لجبازی و نافرمانی می کنند؟

 

ویژگی اصلی اختلال لجبازی و نافرمانی رفتارهای مکرر و مداوم خلق خشمگین، تحریک پذیر، رفتار جر و بحث ، نافرمانی یا کینه جویی است. بارزترین نوع رفتارهای مقابله ای و نافرمانی طبیعی بین 18 تا 24 ماهگی آشکار می شود. این وضعیت زمانی جنبه آسیب شناختی پیدا می کند که از نظر تداوم و شدت وضعیتی غیرعادی پیدا کند و فراوانی آن چشمگیرتر شود. کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی مبتلا هستند به آسانی خشمگین می شوند، زود از کوره در می روند، نسبت به درخواست ها و مقررات بزرگسالان بی اعتنایی یا عدم همکاری نشان می دهند، کینه توزی می کنند یا به صورت عمدی کارهایی انجام می دهند که برای دیگران مزاحمت برانگیز است و دیگران را برای اشتباهها و رفتارهای نادرست خود سرزنش می کنند. گاهی این رفتارها از درون خانه آغاز می شود و آنرا مربوط به والدین می دانند. افراد مبتلا به این اختلال معمولا خودشان را عصبانی، لجباز یا نافرمان نمی دانند. در عوض آنها رفتار خود را به صورت پاسخی به درخواست ها یا شرایط نامعقول توجیه می کنند. در کودکان و نوجوانان، اختلال لجبازی و نافرمانی در خانواده هایی شایع تر است که در خانواده های آنها روش های فرزندپروری خشن، بی ثبات، یا سهل انگار است. اولین نشانه های اختلال لجبازی و نافرمانی معمولا در طول سال های پیش دبستانی پدیدار می شود.

اختلال لجبازی و نافرمانی دارای 3 ملاک تشخیصی زیر می باشد که ملاک اول دارای 3 معیار فرعی می باشد:

A . الگوی خلق خشمگین، تحریک پذیر، رفتار جنجالی، نافرمانی، یا کینه جویی که حداقل 6 ماه ادامه دارد و با حداقل چهار نشانه از هریک از طبقات زیر ثابت می شود.

  • الف. خلق خشمگین/ تحریک پذیر
  1. 1. اغلب از کوره در می رود.
  2. 2. اغلب زودرنج است یا به راحتی آزرده می شود.
  3. 3. اغلب خشمگین و دلخور است.

 

  • ب. رفتار جرو بحث / نافرمانی
  1. 4. اغلب با صاحبان قدرت یا، درمورد کودکان و نوجوانان با بزرگسالان جر و بحث می کند.
  2. 5. اغلب با جدیت از پیروی کردن درخواست های صاحبان قدرت یا مقررات سرپیچی یا امتناع می کند
  3. 6. اغلب به طور عمدی دیگران را آزرده می کند.
  4. 7. اغلب دیگران را برای اشتباهات یا بدرفتاری خودش سرزنش می کند.

 

  • ج. کینه جویی
  1. 8. حداقل دو بار ظرف 6 ماه گذشته کینه توز بوده است

 

B . اختلال در رفتار با ناراحتی در فرد یا دیگران در موقعیت اجتماعی نزدیک او ارتباط دارد (مثل خانواده، گروه همسال، همکاران) یا به صورت منفی بر عملکرد اجتماعی، تحصیلی، شغلی یا زمینه های مهم دیگر عملکرد تأثیر می گذارد.

C. این رفتارها منحصرا در طول اختلال های دیگر روی نمی دهد.

در مورد کودکان زیر 5 سال، این رفتارها باید در بیشتر روزها به مدت حداقل 6 ماه روی دهد. در مورد افراد 5 ساله یا بزرگتر، این رفتارها باید حداقل یک بار هفته به مدت 6 ماه روی دهد.

درمان

درمان اولیه این اختلال روان درمانی فردی همراه با مشاوره و آموزش مستقیم والدین در ارتباط با یادگیری مهارتهای رفتاری کودک است. درمان های رفتاری والدین را آموزش میدهد که رفتارهای مقابله ای و نافرمانی کودک را تشویق نکنند و در عوض به تشویق و تقویت رفتارهای مناسب کودک تکیه کنند و رفتارهای نامطلوب او را نادیده بگیرند یا تقویت نکنند. همچنین می توان رفتارهایی مانند تفسیر غلط از مقاصد دیگران یا تحریف های شناختی مانند این باور که پرخاشگری عواقب زیانمندی ندارد، اصلاح شوند. برای رسیدن به این هدف باید به فرد مهارتهای اجتماعی آموزش داده شود و فرد یاد بگیرد که درهنگام اختلاف به مذاکره فکر کند.

 

منابع:

پنجمین راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی. DSM5

دکتر وزیری و کاشانی، روان شناسی مرضی کودک.

مریم غلامی نژاد
نویسنده :مریم غلامی نژاد

مریم غلامی نژاد کارشناس ارشد روانشناسی بالینی هستم. علاقه زیادی به مطالب روانشناسی بخصوص در زمینه های اختلالات و آسیب های روانی کودک و بزرگسال دارم. خانواده درمانی و زوج درمانی از سایر موضوعات مورد علاقه من می باشد.

 




درباره ما

روان آسای سعی بر آن دارد که هر روز مطالب علمی و معتبر جدیدی در حوزه های روانشناسی، روانشناسی خانواده، روانشناسی نوجوان و روانشناسی کودک ارایه نماید، از اینکه همراهمان هستید بخود میبالیم.

 
کلیه حقوق این سایت متعلق به روان آسای میباشد.